Als je aan de superjachtindustrie denkt, is de “groene” agenda misschien niet het eerste waar je aan denkt. We zijn gewend om de levensstijl en ambities van superjachteigenaren te zien als een vorm van opzichtige consumptie. Sterker nog, ze zijn aangewezen als voorbeelden van onnodige schade aan ons milieu, ondanks hun relatief bescheiden impact op de uitstoot in vergelijking met andere industrieën.
En toch zijn de nieuwe generatie eigenaren de drijvende kracht achter belangrijke ontwikkelingen, zoals de overstap van dieselaandrijving naar hybride technologie. Deze initiatieven kunnen niet worden afgedaan als louter “virtue signaling”, aangezien deze nieuwe generatie eigenaren wordt gedreven door een gevoel van missie of doel. Ze streven naar een nieuw soort leiderschap. Niet tevreden met het verwerven van felbegeerde snuisterijen, verleggen ze de grenzen van het mogelijke en dragen ze bij aan de snelle evolutie van ecologisch verantwoorde techniek.
